مردد بودم و می ترسیدم که:

 نترس حواسم بهت هست..!

بهش نگاهی انداختم و شیرجه زدم. 

سالها بود این جمله رو نشنیده بودم..و چه قدرتی داشت! 

شاید اگه هر کدوم از ما یکبار بیشتر این جمله رو شنیده بودیم، زندگی متفاوتی داشتیم. شما حواستون به کیاست؟

از ساعت متنفرم

رو دیوار خونه، ساعت دیواری نزدم

همون آینه دق کلیشه ای که تو خونه همتون هست

تازگیها ساعت مچیمو گم کردم. شاید فهمیده نیازی بهش ندارم

به جاش یه ساعت قدیمی که آویزه گردن میشه، زدم به دیوار....زیر پاپیون سبزی که از کیک تولدم مونده.

خیلی دوستش دارم

چون روز و شب رو یادم نمیاره و منو  به خواب شبانه، سحرخیزی زجرآور ، و خوردن وعده های صبحانه و ناهار و شام تو ساعت مشخص محکوم نمیکنه.

این ساعت دونده نیست و عمق بی نهایت داره.

این یه ساعت ارامش بخشه

اخه کار نمی کنه..

*خودم، یهوویی*

حالا 10 روز تا 30 مهر باقی مونده.. منم و 4 گزارش مالیاتی

موضوع پیدا کردن برام سخت نیست، پیدا کردن جواب برای سوالی که یک سال پیش استادم ازم پرسید سخته.

و من هنوز جوابی براش ندارم. 

باز خوبه که ما ادما از اینده مون خبر نداریم. اون موقع برخلاف انتظار، تصمیم گیری سخت تر هم می شد. 

مثل انتخاب یه جفت کفش از مغازه ای که ده ها مدل کفش خوشگل داره. 

با این وجود، روز هایی که میرم دانشگاه رو خیلی دوست دارم چون انرژی میده بهم. کاش همیشه دانشجو باشم. دانشجویی که امتحان نمیگیرن ازش. 

میگه: وااای...عزیزم خدا بهت یه فرصت دیگه داد!

من: آخه مگه من اعدامـــــــــــــــــــی ام ؟؟؟!!!!!!!!!!

شایدم از اون مرده های سرکاری که تو برزخ بهشون میگن "فرصت دیگه بهت دادیم".

بابا بیخیال ما تهش همینی ایم که هستیم..

جن؟  بختک؟ ارواح؟   نـــــــــــــــــــــــــــــه بالام جان!!! چیزی که من دیدم فراتر از اینا بود..

 خواب دیدم تو دانشگاه ارومیه ام و بهم میگن که شما دو درستون رو جا انداختید و پاس نکردید...!!

من هم هی یاد جلسه امتحانی همون درس می افتم و میگم: بخدا امتحانشو دادم! من تسویه کردم با دانشگاه!! یه سااااله!!!

آموزش:  متاسفانه شما واحد مونده دارید..

خیلی وحشتناک بود.... قول میدم دیگه نگم: "یادش بخیر! کاش برمیگشتم اون روزا..."

انصافا وحشتناک بود یا نه؟!

تو مهمونی عمه ام پیشم بود، بعد از یه عمر خواستم یه تعارف بزنم بهش و گفتم عمه جون از سرما اومدی بیا چایی منو نوش جان کن.. عمه ام چندبار زل زد به لیوان چای و پرسید تو خودت چرا نمی خوری؟!! بعدش اشاره کرد به تار مویی که افتاده بود تو لیوان و گفت اصلا تو خودت هم نخور...

آقا جون من اشتبااااا کردم تعارف کردم...اصلا من خسیس... اصلا من خودخواه هم-نوع-دوست-نداررررر!!!

شر شد واسمون....حالا بیا این سوءتفاهمو حل کن...

پس به لایه های درونی مغزم رجوع می کنم و هر خاطره ای یادم بیاد می نویسم. اگه بی ربط بود تقصیر شماست... :)

شیطونه میگه عقربه هاشو به هم گره بزن.. :(

جزوه و کیتابیمی آپاریب و گیترمیین!!!!!!   بورنوننان گلسین...

گاهی مردم اصلا حواسشون نیست دارن چیکار می کنن.. یادشون میره چه جایگاهی دارن و رفتارشون چه انعکاس هایی خواهد داشت.. بله! صفحه لئو مسی رو میگم... یاد انیمیشن سروش رضائی افتادم که خوب استفاده ایرانی ها از اینترنت و شبکه های اجتماعی رو به تصویر کشیده بود. حماقت یه مش ایرانیه بی نزاکت باعث میشه یه افغانی تو صفحه مسی کامنت بذاره:

messi is the football king but iranians are king of foolness

این دسته ایرانی ها هم تقصیری ندارنا... بزرگشون که تو 8 سال اخیر اون باشه، کوچیکشونم همین میشه..

حالا هی خودتونو خفه کنید که پروفسور سمیعی ایرانیه!

واقعا برام ارزشمند بود و لطفتو در حقمون تمام کردی.. اونم از راه دور!!!

می دونم که همچنان "عقاب و چکاوک" رو دنبال می کنی... اینه که خواستم سورپرایزت کنم. ایشالا میایم دیدنتون. مشتاق دیدار هم دانشگاهی رضا هم هستیمممم... سلام ما رو بهش برسون.

زاهد از کوچه رندان به سلامت بگذر

تا خرابت  نکند صحبت بد نامی چند

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو

نفی حکمت  مکن  از  بهر  دل  عامی چند

ای گدایان خرابات خدا یار شماست

چشم  انعام  مدارید ز  انعامی  چند

پیر میخانه چه خوش گفت به دردی‌کش خویش

که   مگو   حال   دل  سوخته   با   خامی   چند

حافظ از شوق رخ مهر فروغ تو بسوخت

کامگارا  نظری  کن  سوی  ناکامی چند

شاید برا شما هم اتفاق افتاده باشه ولی تو این دوره زمونه مطمئنم که کمتر اتفاق می افته.. اینکه بدون هیچ بهانه و مقدمه ای، بدون چشم داشت، به یکی لبخند بزنی.. گاهی این لبخند دست خود آدم نیست.. مثل "لبخند اگزوپری" که معجزه کرد براش و نویسنده معروف "شازده کوچولو" رو از زندان و حتی اعدام نجات داد.  به نظر میرسه لبخند طبیعی و غیرمجلسی که توام با سکوت باشه خیلی قدرتمندتر از جملات از پیش تدوین شده و تعارفات رایج، اثرگذاره. متاسفانه الان به بهانه های مختلف و حتی بخاطر اینکه آدم باشعور و عاقل و سنگینی به نظر بیایم، این لبخندها رو از هم دریغ می کنیم. آدما همه اش دنبال : ... هوووووم

حالا چرا اینو گفتم،

چند وقت پیش مادرمو که عازم تهران بود، تا ترمینال رسوندیم.مامان اونجا یکی از آشناهای دور رو دید که اونا هم برا بدرقه فامیلشون اومده بودن. من هیچکدومو نمیشناختم ولی نمی دونم چرا با اون خانومه تماس چشمی عجیبی داشتیم. اینطوری بودیم:  اصلا نمی شنیدم مامان اینا چی به همدیگه میگن. انگار یه دوست صمیمی دیده باشی و نگاه (!)  انقدر نافذ باشه که حتی نذاره زبونت بجنبه و ازش بپرسی که ما قبلا جایی همدیگرو دیدیم؟! نگاه مهربونی بود و رغبتی هم به پرسیدن این سوال نداشتیم چون می دونستیم جوابش منفیه و پرسیدنش فقط تو ذوق میزنه.  با این که برا دو تا آدم بزرگ، (مخصوصا اون خانومه که بزرگتر از من بود) رفتار عجیبی به نظر می‌رسید اما لبخند شیرین و حس دوستانه ای که این نگاه داشت، باعث می شد جفتمون به این ارتباط ادامه بدیم. اون خانوم با خانواده اش قرار بود برن ترکیه.. شاید درگیر جو غربت شده بود و تریــپ مهربون برداشته بود.. اما تو اون هیری بیری که چمدونا رو تحویل می دادن و همه سوار اتوبوس می شدن، دلیل منطقی ای به نظر نمیرسه.. 

خلاصه اینکه برق چشام گرفتتش دیگه...!! یعنی اینجوری:   اگه شب نبود و خانومه عینکی نبود؛ میشد 1% احتمال داد که برق چشای اون منو گرفته باشه ..(خودشیفته مزمن)

از شوخی گذشته خوبه که آدما با هم مهربون باشن. هرچقدرم بزرگ باشیم، با اتفاقات خیلی کوچیک و ساده کلی دلخوش میشیم.

وااااااای .....نه!!!! نمی خوااااام...

ظاهرا مخابرات طی اقدام متحیرانه ای تو لوله های اسمس فنر انداخته و هرچی اسمس نرسیده به مخاطبین بوده  و در گوشه کنار مجاری اسمس گیر کرده بوده، الان قاطی اسمس های فعلی میشه و به دست مخاطب می رسه. و دریافت کننده اسمس رو گیج می کنه که این چه جور جمله بندی ایه؟ و این حرفای بی ربط چیه؟

حالا ممکنه اسمس قبلی مربوط به چند روز یا چند ماه پیش باشه شاید هم یک سال پیش..  که دقیقا برا من اتفاق افتاد.

احتمالا این مشکل از اپراتور همراه اول باشه. چون از ایرانسل به ایرانسل، چنین موردی برا من پیش نیومده تابحال. و تا جایی که من اطلاع دارم فقط تو اسمس های فارسی همچین میشه. (انگار سیستمشون ویروسی شده :)

پیشنهاد بنده برای پیشگیری از این اتفاق، اینه که:

                          1- اسمس رو فینگیلیش بنویسید و نه با حروف فارسی.

                          2- اسمستون بیش از 2 صفحه نشه. 

امروز به علت افت ناگهانی دما سرما تا مغز استخونم رفت و هرچی از من اصرار که بابا بیا بخاری رو روشن کنیم با تعجب نگام کرد و مسخره ام کرد که دخترم این موقع سال می خندنااااا!!!! کی بخاری روشن کرده؟!!! هوا که خوبه!!! ولی صبح که مهمون داشتم، اون بنده خدا هم از سرما چایید. پس من اشتباه نمی کردم و از پشت همین تریبون اعلام می کنم که:

وحی منزل که نیست... تو چله تابستون هم سردم بشه بخاری رو روشن می کنم. تازه!! همین الان سمانه بهم گفت ( چی گفت؟ از پشت بوم گفت! چی گفت؟ در گوش من گفت! چی گفت؟ .... ای بابا!!)  گفت که اونا هم تو خونه بخاری روشن کردن!!!!

بععععله!!

خخخخخخخخ!!!! (: