استاد (ادامه):

عمده ترین ایراداتی که در این بند می توانم ذکر کنم از این قرارند:
متاسفانه بسیاری از اساتید انتظاراتی از دانشجویان دارند که از عهده آنان خارج است و دانشجو را مجبور می کنند که از سایر دست آویزها استفاده کنند. من الان به شخصه جرات این را ندارم که بر تکثیر حل التمرین ها و پاسخ سوالات خرده بگیرم چون در آنصورت با کل دانشجویان ایران طرف خواهم بود. و بسیار مسخره است اگر بخواهم استفاده از این دسته کتب را نهی کنم. اما به راستی  چه کسی ما را مجبور می کند که به جای تفکر و خلاقیت سراغ این کتب برویم و بخصوص در ایام قبل امتحان در صف طویل چاپ و تکثیر ها بایستیم؟
من در درس اصول 3 حسابداری بخشی از کتاب ترجمه شده را مطالعه می کردم، اما قادر به حل مسائل آن نبودم مگر اینکه 2 روز مدام بنویسم و پاک کنم....در بعضی قسمت ها تردید داشته باشم که یک آیتم را به فلان ستون بیفزایم یا خیر... بچه های حسابداری بیشتر در جریان اند که حل اینگونه سوالات چقدر زمان بر است... اما وقتی سر کلاس می دیدم که همکلاسیانم تمام تمرینات را حل کرده اند جا می خوردم. خیلی از دوستان جزوات بچه های دوره قبل را تهیه کرده بودند و پیش خوانی می کردند و در اکثر موارد که نمونه سوالات مشابه مطرح می شد قبل از من به آن پاسخ می داند. آخر سر هم من 15 شدم و کسانی که توصیفشان را کردم نمره بهتری کسب نمودند. تلاش این دانشجویان قابل تحسین است اما ای کاش مسیری که در آن زحمت می کشند صحیح باشد. دانشجویی که باید خود را برای امتحانات میان ترم؛ حل لااقل 10 تست و 5 مسئله و 6تمرین کتاب تا جلسه بعدی؛ پرسش و پاسخ  سر کلاس (که معمولا به خاطر امتیاز مثبت آن علاقه مندان زیادی دارد) آماده کند... حالا حساب این را بکنید که تمام این ماجرا برای 15-20 واحد دیگر هم وجود دارد... خودتان انصاف کنید، چنین دانشجوی آیا مهلت این را دارد که تنها برای 1 مثال 1 روز آزمون و خطا انجام دهد و خود را به مخمصه بیندازد؟ آیا فکر نمی کنید تعداد و کیفیت مسائلی که دانشجو باید آنرا حل کند، بیش از آنچه است که اساتید در وقت محدود سر کلاس تدریس می نمایند؟ سر کلاس که فرصت بیان همه مطالب نیست... دانشجو هم که وقت مطالعه اضافه برای همه دروس را ندارد...به وقت مراجعه به اساتید در ساعات غیر درسی هم که باز فرصت آزاد محدود است و در نتیجه دانشجویان نا خودآگاه به سیستم جزوه خوانی رو می آورند و برای احراز نمره بهتر که تنها ملاک ارزیابی اوست به خواندن صرف جزوه می پردازند. حاضرم قسم بخورم همین الان یک مثال از کتاب اصول 2 هورن گرن، (اصلا چرا هورن گرن، کتاب تالیف شده توسط اساتید خودمان) را به دانشجوی سال آخر مطرح کنیم شاید پاسخ دهد که نخوانده ایم!! درست است نخوانده ایم... اما در جزوه  خود ندیده و نخوانده ایم.
واقعیت امر چیزی جز این نیست و من به عنوان نویسنده این مطلب در تعیین مقصر عاجزم. اما راه حلی برای این مسئله سراغ دارم.
اولا اینکه دانشجو نباید ترس از نمره و امتحان داشته باشد و چنان بستر سازی شود که وی با فراغ بال به فهم مطلب اصرار ورزد.
از طرح سوالات کلیشه ای در سر کلاس اجتناب شود و در عوض سطح سوالات آزمون از سطحی که در کلاس با دانشجو کار شده پایین تر باشد چون شرایط امتحان شرایطی نرمال نبوده و خیلی ها قادر به استفاده از تمام توانایی های خود نیستند. یک استاد خبره  می تواند درزمان تدریس؛ با طرح سوالی که تمام حالت ها را در بر می گیرد، هم در زمان صرفه جویی کند و هم حالتهای متنوع را به مخاطب بشناساند و مابقی داستان را به عهده او واگذارد.
استاد باید سعی کند که با دانشجو گام به گام حرکت کند، نه اینکه او هر جلسه تدریس کند و تعیین تکلیف نماید و دانشجو دنبال او بدود و همواره یکی دو فصلی را از استاد عقب تر باشد. هماهنگی استاد و دانشجو اثربخشی کار را بسیار بالا می برد
ثانیا: موضوع دیگر که مربوط به خود اساتید می شود این است که از علاقه خود نسبت به اوراق دانشجویان بکاهند و نسبت به آنها حب و بغض نداشته باشند.  حتما می پرسید یعنی چه؟
در دقتی که نسبت به دانشجویان مختلف به خرج دادم دستگیرم شد که کارایی آنان رفته رفته رو به افول است و این در مورد اکثر دانشجویان صحت دارد. اگر ورقه امتحانی دانشجو پس از تصحیح به خود او برگردانده شود و پاسخهای صحیح در پانل یا سایت قابل دسترسی باشد خیلی از دانشجویان به اشتباه خود پی می برند، ادعای بیجا نمی کنند و چه بسا در همان لحظه اصل مطلب را فرا می گیرند. اما با سیستمی که ما داریم، موقع اعلام نمرات 40٪ دانشجویان مدعی اند که نمره بهتری می گرفتند و رنج نمره خود را می توانند با دقت زیاد حدس بزنند. اغلب اینان به نوشته خود اطمینان دارند. 35٪ پس از مشاهده نمره خود نظری ندارند. زیرا بازه ای که برای نمره خود فرض کرده بودند بزرگتر از مورد قبلی است و هیچ بعید نبوده که 18 بگیرند یا 15. 25٪ باقی قبل از مشاهده نمره، اول به عبارت "قبول" یا "مردود" نگاه می کنند.
در چنین حالتی ممکن است ایرادی که از دروس پایه به همراه داشته ایم نه تنها حل نشود بلکه به مراتب بالاتر منتقل شده و در رده های بالا خودمان خجالت بکشیم که از این موضوع سوال کنیم. کسی که 4 نمره در آزمون از دست می دهد ( یا حتی بیشتر) حق دارد که بداند در کجا مرتکب اشتباه شده است. مهمتر از آن، آیا بعد از امتحان به پاسخ صحیح دست می یابیم؟
من خودم حاضر شدم در یک درس از نمره ای که گرفتم، کم بشود اما لااقل بدانم که ایراد کارم کجا بوده. باز خوب بود ایراد چاپی در محاسبات داشتم، وگرنه از آنچه که آموخته بودم نامطمئن می شدم.
پس بهتر است که اوراق دانشجویان همانند قبض برق و .. پس از تنفیذ و ممهور شدن، به خودش بازگردانده شود. در اینصورت دردسر اساتید نیز از بابت نمره و کلکل با دانشجو تقلیل می یابد.

ادامه دارد...