تو این شعبه کلاخاطرات زیادی داشتیم. از مالکین ساختمان بانک که همه روزه میومدن بانک، گرفته......  تاااااا  مشتری بدحسابشون که اسمش همه جا بود و لای جرز دیوار رو هم می دیدی باز به پست این بابا میخوردی، همه و همه سوژه شده بود برامون.

ولی یه اتفاقی افتاد، نزدیک بود تو هچل بیوفتم. قضیه از این قرار بود که یه روز یه پیرزن بی سواد اومد پشت باجه و ازمون خواست که از خودپرداز یارانه اش رو بگیریم. حسابدار بانک که خانم فوق العاده مهربونی بود ازم خواست که اگه مشکلی نداره من این کارو براش انجام بدم. چون قانونا کارمندای بانک نمی تونن این کارو انجام بدن و ممکنه دردسر ساز بشه براشون. من قبول کردم. به شرطی که پیرزنه هم با من بیاد جلو خودپرداز و رمزشو خودش بده به دستم تا فردای روز اگه دردسری پیش اومد بشه با دوربین بانک مدعی شد.

خلاصه من براش دویست هزار نقد کردم و بهش گفتم که مانده اش ۱۶۰ هزاره.  دو روز بعد دوباره همون پیرزنه اومد بانک و خواست ۱۶۰ هزار تومنه باقی رو براش نقد کنم.  من هم دوباره به شیوه دیروزی عمل کردم اما تو حسابش ۶۰ تا بیشتر نبود...!!! پیرزنه ادعا می کرد از کارت استفاده نکرده و اومده همون مانده ای که من بهش گفتم رو بگیره. خیلی هم قاطع رو حرفش وایستاده بود که الا و بلا من ۱۶۰ داشتم!  یه لحظه ترسیدم شر بشه ولی قبل از اینکه اوضاع شلوغ شه به کمک کارمند بانک،  گردش حسابو از رو شماره کارت درآوردیم و به یه انتقال وجه از ATM رسیدیم. اون هم دقیقا پریروز و نیم ساعت بعد از اینکه من بهش کمک کردم.     آدم می مونه چی بگه!!!

از رو شرح عملیات، شماره کارت مقصد و اسم گیرنده وجه رو درآوردیم. اسم یه خانم بود. پیرزن ادعا می کرد که اون اسم رو نمیشناسه.

ما هم که یه جورایی تو برجکمون خورده بود به پیرزنه گفتیم احتمالا کار پیرمرده بوده برو ببین شوهرت به حساب کدوم خانم ۱۰۰ تومن واریز کرده!!!!