این چند روزه به خاطر مسائل سیاسی، قطعی اینترنت داشتیم.. جالبه که خیلیامون به اینترنت اعتیاد پیدا کردیم ولی بی خبریم. این دو روز که برای من خیــــــــــــــــلی دیر گذشت!

از طرفی استرس نتایج ارشد و دکتری....

از یه طرف هم روزهای آخرمون در دانشکده اقتصاد که بار سنگینی از دلتنگی رو القا می کنه.

این روزا مثل ماهی ای می مونم که از تنگ افتاده باشه بیرون..

 گرما کلافه ام کرده.... آلرژی اعصاب نمی ذاره... روزگار دهن کجی می کنه... "هدف" جای خودش رو میده به "قسمت" و "توکل"... آخ که چقدر سخته زندگی...

و من هرچقدر خودمو سرگرم می کنم و لحظاتم رو با تنوع پر میکنم،... یا اگه سعی می کنم خوش باشم، فقط چشمامو رو دنیا بستم. چیزی عوض نمیشه... کافیه چشمامو باز کنم.. همینیه که هست و این مائیم که باید تندیس بلورینی که از دنیا ساختیم رو بشکنیم و با تکه هاش یکی دیگه بسازیم.