نوروز باستان، یادگار کورش کبیر و داریوش هخامنش، بر آریاییان و آریا منشان،

مبارک باد

سالی سراسر شادی و برکت برای شما آرزومندم.

ای یار آشنا! متاع ما حقیر و لطف تو کثیر، حیرانیم و استدعای مدد داریم.

ای یکتای بی همتا! نام تو مارا جواز، مهر تو ما را جهاز، شناخت تو ما را امان و لطف تو ما را عیان از بنده خطا آید و زلت و از توعطا آید و رحمت.

ای دادار مهربان، دلی ده که شوق طاعت افزون کند و توفیق طاعتی ده که به بهشت رهنمون کند.

الهی! صبر از من رمید و طاقت سست شد ، ای گشاینده راهها و کارها، در حاجتمان نظر کن !

الهى چگونه خاموش باشم كه دل در جوش و خروش است و چگونه سخن گويم كه خرد مدهوش و بيهوش است.

الهى ما همه بيچاره ايم و تنها تو چاره اى و ما همه هيچكاره ايم و تنها تو كاره اى.

الهى چون تو حاضرى چه جويم و چون تو ناظرى چه گويم.

الهی! ای کامکاری که دل دوستان در کنف توحید توست و ای که جان بندگان در صف تقدیر تو است، ای قهاری که کس را به تو حیلت نیست، ای جباری که گردن کشان را با تو روی مقاومت نیست، ای حکیمی روندگان تو را از بلای تو گریز نیست، ای کریمی که بندگان را غیر از تو دست آویز نیست. نگاه دار تا پریشان نشویم و در راه آر تا سرگردان نشویم.

الهی! رهایی ده، همه را بخود آشنایی ده، همه را ازمکر شیطان نگاهدار، همه را از آفت نفس آگاه دار.

 بر رخ از خجالت گَرد داریم و در دل از حسرت درد داریم و روی از شرم گناه زرد داریم.

یاریمان کن برای دوری از دروغ ، تهمت و کفران نعمتت و دوری از دورویی که آفت زندگی اند.

الهی! یاریمان كن كه همواره شایسته ی شكوه عظمت و لطف بی كرانه ات باشیم و تنها در هوای حضور تو به پرواز در آییم و در پناه محبت دل آرای تو هدایت شویم ، پس ای مهربان عنایتی فرما و شب های بلند نیازمان را قرین صبح اجابت و روشنی خویش كن.

الهی! دانی که بی تو هیچکسم ، دستم گیر که در تو رسم.

الهی! لا تزع قلوبنا ، بعد اذ هدیتنا.

يا هادى ! اهدنا الصراط المستقيم صراط الذين انعمت عليهم غير المغضوب عليهم و لا الضالين.

اللهم ادخل علي اهل القبور السرور

اللهم اغن کل فقير
اللهم اشبع کل جائع
اللهم اکس کل عريان

اللهم اقض دين کل مدين

اللهم فرج عن کل مکروب

اللهم رد کل غريب

اللهم فک کل اسير

اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمين

اللهم اشف کل مريض

اللهم سد فقرنا بغناک

اللهم غير سوء حالنا بحسن حالک

اللهم اقض عنا الدين و اغننا من الفقر

انک علي کل شیء قدير

"حلول سال نو و بهارپرطراوت را که نشانه قدرت لایزال الهی وتجدید حیات طبیعت می باشد را به تمامی شما دوستان تبریک وتهنیت عرض نموده و سالی سرشاراز سلامتی، برکت، معنویت وموفقیت  را در کنارخانواده محترمتان ازدرگاه خداوند متعال و سبحان برای شماعزیزان مسئلت مینمایم"

پرداخت همراه پست بانک!

بدون نیاز به افتتاح حساب در پست بانک از این سرویس برای کلیه کارتهای عضو شتاب می توانید اسفاده کنید.

انجام امور بانکی-خرید شارژ - مانده حساب

فقط با

*¤۷۴۷

با هر سیم کاری که دارید می تونید از این سرویس رایگان بهره مند شین

"ستاره ۷۴۷ مربع" رو بگیرید، بهتون رمز میده. بعد برید سایت postbank.ir رمزو تو سایت ثبت کنید.

خب دیگه مبارکتون باشه.

عیدی من کو پس؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

الان تو یکی از کافی نت های برازجان نشستم و بعد از مدتها، کلی تو نت گشت زدم. از ایمیل و نظرات همه دوستان متشکرم. با اینکه اواخر ساله ولی اینجا اصلا حال و هوای عید رو نمیشه حس کرد. بعضی وقتا یادم میره که سال تحویل نزدیکه و باید برگردم خونه. اگه خدا قبول کنه جمعه صبح تهرانم و ۲۸ام راهی نقده ام. وااااای الان یادم افتاد! ۳۰ ام هم عروسی دوستمه. (و سوال همیشگی خانم ها: چی بپوشم؟؟؟)  چند روز دیگه با کلی عکس و خاطره برمی گردم. پیشاپیش چهارشنبه سوری و سال نوتون مبارک باشه!  

بای تا های!

تو این شعبه کلاخاطرات زیادی داشتیم. از مالکین ساختمان بانک که همه روزه میومدن بانک، گرفته......  تاااااا  مشتری بدحسابشون که اسمش همه جا بود و لای جرز دیوار رو هم می دیدی باز به پست این بابا میخوردی، همه و همه سوژه شده بود برامون.

ولی یه اتفاقی افتاد، نزدیک بود تو هچل بیوفتم. قضیه از این قرار بود که یه روز یه پیرزن بی سواد اومد پشت باجه و ازمون خواست که از خودپرداز یارانه اش رو بگیریم. حسابدار بانک که خانم فوق العاده مهربونی بود ازم خواست که اگه مشکلی نداره من این کارو براش انجام بدم. چون قانونا کارمندای بانک نمی تونن این کارو انجام بدن و ممکنه دردسر ساز بشه براشون. من قبول کردم. به شرطی که پیرزنه هم با من بیاد جلو خودپرداز و رمزشو خودش بده به دستم تا فردای روز اگه دردسری پیش اومد بشه با دوربین بانک مدعی شد.

خلاصه من براش دویست هزار نقد کردم و بهش گفتم که مانده اش ۱۶۰ هزاره.  دو روز بعد دوباره همون پیرزنه اومد بانک و خواست ۱۶۰ هزار تومنه باقی رو براش نقد کنم.  من هم دوباره به شیوه دیروزی عمل کردم اما تو حسابش ۶۰ تا بیشتر نبود...!!! پیرزنه ادعا می کرد از کارت استفاده نکرده و اومده همون مانده ای که من بهش گفتم رو بگیره. خیلی هم قاطع رو حرفش وایستاده بود که الا و بلا من ۱۶۰ داشتم!  یه لحظه ترسیدم شر بشه ولی قبل از اینکه اوضاع شلوغ شه به کمک کارمند بانک،  گردش حسابو از رو شماره کارت درآوردیم و به یه انتقال وجه از ATM رسیدیم. اون هم دقیقا پریروز و نیم ساعت بعد از اینکه من بهش کمک کردم.     آدم می مونه چی بگه!!!

از رو شرح عملیات، شماره کارت مقصد و اسم گیرنده وجه رو درآوردیم. اسم یه خانم بود. پیرزن ادعا می کرد که اون اسم رو نمیشناسه.

ما هم که یه جورایی تو برجکمون خورده بود به پیرزنه گفتیم احتمالا کار پیرمرده بوده برو ببین شوهرت به حساب کدوم خانم ۱۰۰ تومن واریز کرده!!!!

شعبه ای که ما می رفتیم نزدیک بازار بود و البته چندمتری ساحل. به منطقه لیان معروفه. لیان اسم قدیمی بوشهره. بوشهر از این حیث که جنوبش اصطلاحا "بالاشهر" محسوب میشه، مثل ارومیه است. و هنوزم که هنوزه، ۴ محال قدیمی شهر رو که همون لیان باشه ، به اسم شهر می شناسن و اگر از جنوب شهر بخوای آدرس مرکز شهر رو بپرسی بهت میگن که : "باید بری شهر!!"

ساکنین این شهر به قول خودشون دلشون فقط به دریا خوشه و از امکانات رفاهی و بخصوص درمانی شهر رضایت ندارن.

قیمت اجناس بسیار گرونه. تنوع اجناس هم زیاد جالب نبود. بومی های بوشهر برای خرید معمولا به شیراز و یا حتی برازجان (که ۴۰ - ۵۰ دقیقه راه داره تا بوشهر) ، مراجعه می کنن.

هوای بسیار گرم و غبارآلودی داره. البته برازجان گرمتر از بوشهره و وقتی از محیط سربسته می زنی بیرون، انگاری که تو پلوپز افتاده باشی و دم می کنی.

تو جنوب شهر یه پایگاه شکاری هست و به خاطر دکل های بی سیم منطقه نظامی، به این مناطق اصطلاحا "بی سیم" میگن. شب ها صدای بلند شدن و فرود اومدن جنگنده ها واقعا آزاردهنده است.

با تمامی اوصاف فوق ، من این شهرو تو این فصل دوست دارم. و تنها علتش هم همون دریا و ساحل شنی شه.

الان که این مطلبو می نویسم تو لابی یکی از هتل های بوشهر هستم. ( سانس دوم ماموریت..)

امروز از سر کار که بر می گشتیم تصمیم گرفتیم تا لب دریا پیاده روی کنیم و از منظره اش لذت ببریم. پی بردم که آدم جوگیری هستم. چون واقعا نتونستم جلو خودمو بگیرم و نروم لب دریا.. تا جایی که با جوراب و کفش رفتم تو آب و آخر سر یه موج بزرگییییییی اومد و نزدیک بود منو از جا بلند کنه... راس راستی داشت تعادلم بهم می خورد. شکار لحظه های همکارم دیدنیه! :

بعد از این صحنه، تماما خیس آب شده بودم و مجبور شدیم دربست بگیریم تا هتل. ولی ارزششو داشت. کلی هیجان و خنده همراهش  بود و تبدیل به یه خاطره موندگار شد.